Diamonds are a girl's best friend

hello everyone, laatste dagje in Manhattan en wat voor eentje weer want ik heb een hele lange dag gehad maar van elke minuut genoten en het weer heeft daarbij een hele grote rol gespeeld. ben de dag zoals gebruikelijk weer heel vroeg begonnen en nadat ik mijn koffertjes weer had ingepakt en na het uitchecken bij de receptie had achter gelaten ( ben tussen 15:00hr en 16:00hr weer terug man met veel haar ! ) liep ik richting metro om een bezoekje te brengen aan Grand Central Station, het grootste treinstation ter wereld dat stamt uit 1913. er zijn wel 44 perrons en 67 sporen vanuit waar je alle uithoeken van Amerika kunt bereiken. toen ik uit de metro stapte hoefde ik alleen maar 1 trapje op om de grote stationshal te betreden en iedereen heeft het wel eens voorbij zien komen in een film of wellicht zelfs in het echt gezien en iedereen zal het denk ik wel met me eens zijn dat dit echt het mooiste treinstation is wat je maar kunt bedenken. een nogal opvallende herkenningspunt is de klok met de 4 wijzerplaten bovenop het informatiepunt. iedere kant is gemaakt van opaal waardoor de klok wordt geschat op een waarde van tussen de 10 en 20 miljoen dollar. er reizen elke dag zo'n 75.000 mensen langs dit station en ondanks deze "slijtageslag" voor dit prachtige gebouw verkeert het station in uitstekende staat. dat is blijkbaar niet altijd zo geweest want tijdens verschillende grote renovaties zijn zowel in- als exterieur onder handen genomen en het resultaat mag er wezen. het is trouwens niet alleen maar een vervoershub want er zijn heel veel winkels, verschillende restaurants, zelfs een hele foodmarket, een Apple Store ( dacht ik toch even dat dat voor een kilo Golden Delicious was ............. ) en je gelooft het niet maar ook een complete tennisbaan ( racket paste niet ik mijn koffertje ) echter, het allereerste wat me te binnen schoot toen ik de hal binnenliep was een scene uit "the Untouchables" (1987) en wie niet weet wat ik bedoel is een grote cultuurbarbaar ! picture this: vrouw met kinderwagen compleet met baby probeert samen met een groot aantal koffers vanaf een van de balconies de trappen af te gaan en dat gaat natuurlijk mis want de kinderwagen dendert in slow motion van de trappen af. dat gaat niet goed komen !!! maar wie komt daar to the rescue ? nee, niet superman maar onze grote vriend Elliot Ness want hij brengt met een grote slide en al schietend naar boeven de kinderwagen in de laatste seconde tot stilstand. resultaat: baby gered, vrouw in tranen en boeven morsdood. grappig feitje: de film speelt zich af in Chicago .......... maar dit is NYC !!! ( minor detail ) vanaf boven heb je een prachtig uitzicht over de hele stationshal en besef je gelijk wat een enorm en schitterend gebouw het is met die grote ramen. ik heb thuis een hele iconische foto aan de muur hangen van Grand Central waar de zonnestralen door de grote raampartijen naar binnen schijnen. ik vind hem prachtig, zeker omdat hij ook in zwart-wit is. en dan nu back to the future, nadat ik met een coffee to go een uurtje heb rond gelopen was het helaas tijd om weer verder te trekken en wel naar Time Square alwaar zich een hele grote M[e-38]M winkel bevind. nou is voor mij als "the great chocolate lover" de enige juiste versie die met pinda maar als je de winkel binnenloopt word je overvallen door een muur van M[e-38]M's in alle kleuren van de regenboog, t-shirts met de meest grappige opdruk ( I'm not the boss, I'm just bossy ) sleutelhangers, bekers, pennen, kussentjes groot en klein, teveel om op te noemen maar alles is schreeuwend duur, een piepklein magneetje was al USD 20,00 en dat vond zelfs ik te gek. ik had het na een half uurtje ook wel gezien, op naar Central Park en het is zomer, inderdaad, maar dat geeft natuurlijk nooit zekerheid en je moet altijd maar afwachten hoe de weergoden het met je voor hebben. ik kan me herinneren dat ik de vorige keer in de stromende regen door Central Park liep en al is het er prachtig, zelfs met regen, het loopt natuurlijk niet zo fijn als dat je een lekker zonnetje hebt en het droog is. het park was weer heel erg druk, zelfs op maandagochtend. er waren heel veel joggers, zoals je in de film ziet met de meest flitsende pakjes ( als je maar gezien wordt, het was net Venice Beach, CA ) en er liepen zelfs ( denk ik ........ ) rijke ladies strait from the penthouse met een bodyguard achter zich aan. ( of het was een stalker, dat kan natuurlijk ook ) maar snel door naar "the American Museum of Natural History" ( 1869 ) aan de Upper Westside van Central Park. het museum heeft een grote groep diorama's met Afrikaanse, Aziatische en Amerikaanse zoogdieren. er is een opgezette blauwe vinvis te zien in de "Milstein Family Hall of Ocean Life" en er is een 20 meter lange bewerkte en beschilderde Haida oorlogskano uit het gebied dat grenst aan de Grote Oceaan. ook is er de "Star of India" te zien, de grootste blauwe saffier ter wereld en laat blauw nu toch ook mijn lievelingskleur zijn, inpakken en meenemen dan maar ? dan laat ik er een leuk ringetje van maken. hoewel .......... 563,35 karaat Lia, beetje zwaar op de hand denk ik en eigenlijk zijn "diamonds my best friend" dus laat vandaag maar zitten die saffier ) daarnaast is er een verdieping volledig gewijd aan de evolutie van de gewervelden waaronder dinosauriers. de antropologische collectie van het museum is ook zeer groot, er zijn zalen over mensen en hun culturen van over de hele wereld, zoals de zaal over Aziatische mensen, de mens in Afrika en over de oorspronkelijke bewoners van Amerika, Mexico en Midden-Amerika. zeer interessant allemaal en ik heb er zeker 3 uur rond gelopen, je zou er zo paleontoloog van willen worden.toen ik weer naar buiten liep brandde de zon op mijn bolletje, volgens mij was het tegen de 30 graden maar dat kan ook komen omdat je net uit de airco van het museum komt. even nog wat drinken in Central Park dan maar weer en een stalletje was snel gevonden. ondertussen was het bijna 15:00hr geworden en moest ik helaas weer richting hotel om mijn koffertje op te halen . de rit naar JFK was ook nog ruim een uur en jullie weten, ik ben graag op tijd ( lees: te vroeg ) vlucht gaat pas om 21:10hr dus ik hoef nu ook weer niet te rennen. terug bij het hotel was man met grote bos haar ondertussen vervangen door een "ik lust per dag wel 20 hamburgers en 5 milkshakes" medewerkster maar ze was alleraardigst en wenste me een goede reis terug naar huis. naar huis ............ daar heb ik eigenlijk nog helemaal geen zin in maar het is niet anders. van Fulton Street Station naar Howard Beach Subway Station, Brooklyn ( met een overstap ) is een ritje van ruim een uur en dan pak je weer de Airtrain naar JFK. op Howard Beach kwam ik Mr. Nunspeet weer tegen en brutaal als ik ben vroeg ik "hello, do you remember me from 2 day ago ?" dat was het geval en weer mocht ik gratis het poortje door, wat een lieverd die man. ik zie ondertussen dat het weer een hele lap tekst is en ik wil eigenlijk nog iets overhouden voor morgen anders zijn het maar 3 van die zielige verslagen en nu maak ik er gewoon 4 zielige verslagen van ( gniffel, gniffel, gniffel ) dus als je het leuk vind kun je dit weekend nog een verslagje terug lezen over de de procedure op JFK en de terugreis want dat was ook een spannende gebeurtenis. See ya ! liefs, Patries